Rechtspraak: Vermeld altijd de juiste reden op de C4

De feiten

Mevrouw B. werkt sinds januari 2009 bij een bvba als hulpkelner. In 2019 vertelt ze aan haar manager dat ze zich ooit wil omscholen tot zorgkundige. Ze wil de opleiding die ze in het verleden al startte vervolledigen. Op vraag van de manager geeft ze de volgende dag op een personeelsvergadering meer uitleg bij dit plan.

Vier dagen na haar mededeling stuurt de bvba een aangetekende brief. In de brief neemt de bvba akte van de wens van mevrouw B. om de onderneming binnenkort te verlaten. De bvba vraagt haar ook om hen op de hoogte te houden van haar plannen.

Ongeveer een maand later wordt de werkneemster ziek. Haar behandelende arts verklaart dat zij niet in staat is om te werken bij haar huidige werkgever, maar dat ze wel in staat is om haar opleiding tot zorgkundige opnieuw op te nemen.

In maart 2020 start de werkneemster via de arbeidsarts een re-integratietraject op. Op 2 april 2020 beslist de arts dat ze definitief ongeschikt is om het overeengekomen werk te hervatten, en dat ze niet in staat is om aangepast of ander werk voor de werkgever te verrichten.

Vijf dagen later zet de bvba de werkneemster uit dienst. Op 10 april 2020 stelt de bvba het C4-formulier op met als reden van werkloosheid “op haar verzoek”.

Daarna stelt mevrouw B. via haar vakbond beroep in tegen de bvba en vordert zij een verbrekingsvergoeding. Ze vindt dat zij zelf nooit om ontslag vroeg en dat de bvba dit ook niet kan aantonen.

Het oordeel van de arbeidsrechtbank

De arbeidsrechtbank van Luik beslist dat mevrouw B, door het initiatief te nemen om haar definitieve ongeschiktheid voor elke job te laten vaststellen, duidelijk haar intentie te kennen heeft gegeven om elke contractuele relatie met de bvba te beëindigen. Haar vraag tot verbrekingsvergoeding is dus ongegrond.

Mevrouw B tekent hoger beroep aan en vraagt de veroordeling van de bvba om haar een verbrekingsvergoeding te betalen.

Het oordeel van het arbeidshof

Het hof stelt dat een werkgever die beweert dat een werknemer ontslag heeft genomen, dit moet bewijzen. De bvba legt verschillende stukken voor aan het Hof om te bewijzen dat mevrouw B. zelf ontslag nam. Maar het Hof oordeelt dat dit onvoldoende is en dat de werkgever niet heeft bewezen dat de werkneemster zelf ontslag nam.

Het hof herinnert ook aan de doelstelling van het re-integratietraject, namelijk de re-integratie van de werknemer. Het feit dat de werkneemster een re-integratietraject opstartte bij de arbeidsarts, geldt niet als bewijs dat de werknemer de organisatie wil verlaten.

Door het formulier C4 aan mevrouw B te overhandigen, heeft de bvba daarentegen het ontslag onrechtmatig ter kennis gebracht.

Het hof veroordeelt de bvba daarom om een verbrekingsvergoeding te betalen.

Wat moet je hiervan onthouden?

• Je moet kunnen aantonen dat een werknemer ontslag nam. Zoals deze case aantoont, blijkt dit niet uit het feit dat de werkneemster haar manager inlichtte over haar plannen om de organisatie te verlaten of uit het feit dat zij de arbeidsarts raadpleegde.
• Om een einde te stellen aan de arbeidsovereenkomst wegens medische overmacht, moet de medische overmacht worden ingeroepen. De beslissing van de arbeidsarts van definitieve ongeschiktheid is onvoldoende. In het beste geval stel je samen met de werknemer een vaststelling van de medische overmacht vast. Wil de werknemer zo'n overeenkomst niet sluiten? Dan kan je overgaan tot een eenzijdige beëindiging wegens medische overmacht. In dat geval moet je een bijdrage aan het Terug naar Werk Fonds storten. Wil je zeker zijn van de correcte vormvereisten? Gebruik dan onze modeldocumenten medische overmacht.
• Tenslotte moet je op de C4 altijd de juiste en precieze reden van werkloosheid vermelden. Bij een einde aan de arbeidsovereenkomst wegens medische overmacht noteer je op de C4 altijd “ingevolge overmacht omwille van de definitieve arbeidsongeschiktheid van de werknemer”.

Ter info: sinds eind 2022 zijn de procedures re-integratie en medische overmacht helemaal uit elkaar getrokken. Dat wil zeggen dat een re-integratietraject niet meer tot de vaststelling van medische overmacht kan leiden. Maar de lessen uit deze rechtspraak blijven wel gelden.

Bron

Arbh. Luik (afdeling Namen), 16 februari 2023, AR 2022/AN/83