Antidiscriminatiewet beschermt werknemers tegen discriminatie op basis van ziekte in het verleden

Tot nu toe waren alleen de huidige en toekomstige gezondheidstoestand beschermde criteria. Dit impliceert dat personen in principe gediscrimineerd mochten worden op grond van een ziekte die zij in het verleden hadden opgelopen en waar zij nu van genezen of voor in remissie zijn.

De wetgever heeft het criterium ‘huidige en toekomstige gezondheidstoestand’ nu verruimd. De bewoordingen ‘huidige en toekomstige’ zijn weggelaten uit de wetgeving. Dit heeft tot gevolg dat de werknemer nu ook beschermd is voor zijn of haar ziekteverleden.

Deze verandering is niet helemaal nieuw. Zowel de nationale cao nr. 38 over de werving en selectie van werknemers als de nationale cao nr. 95 over de gelijke behandeling tijdens alle fasen van de arbeidsrelatie, voorzien al het beschermd criterium “ziekteverleden”. Maar in tegenstelling tot de Antidiscriminatiewet voorzien deze cao's niet in een schadevergoeding voor het slachtoffer van de discriminatie. De Antidiscriminatiewet voorziet daarentegen wel in een schadevergoeding gelijk aan zes maanden loon.

Stel, een (kandidaat)-werknemer vecht een beslissing tot ontslag of niet-aanwerving aan op grond van discriminatie. Deze persoon zal eerst een vermoeden van discriminatie moeten aanleveren. Het is dan aan jou om het bewijs te leveren dat de beslissing werd genomen op basis van niet-discriminerende gronden. Kan je dit bewijs niet leveren, dan riskeer je een schadevergoeding van zes maanden loon.

Onderscheid op basis van de gezondheidstoestand is niet in alle omstandigheden verboden. Zolang je het verschil in behandeling kan verantwoorden vanuit een legitieme doelstelling en de middelen om het doel te bereiken noodzakelijk zijn, is er geen sprake van discriminatie.

Wet van 20 juli 2022 tot wijziging van de wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie wat de discriminatiegrond gezondheidstoestand betreft, BS 17 oktober 2022, bl. 73506.